يمن همراهىكرد . ابن حوشب كه كوفى بود ، مأمور به دعوت بود و مهدى نيز در اين وقت ، خارج شده بود . ابن حوشب به يمن نزد بنى موسى رفت ، دعوت را آشكار كرد و آنان را به « المهدى من آل محمّد » فرا خواند . بسيارى از مردم يمن از وى پيروى كردند . در اين وقت ، يكى از ياران ابن حوشب به نام ابو عبد اللَّه شيعى به مكّه رفت و از آن جا همراه حجّاج مغربى به كتامه رفته ، با حمايت مردانى از آن نواحى به تدريج بر آن ديار غلبه كرد . وى توانست دولت اغالبه را شكست دهد و شهرى در كوه ايكجان به نام دار الهجره بنا كند . با درگذشت محمّد حبيب ، او به فرزندش عبيد اللَّه وصيت كرد و به او گفت : « أنت المهدى ؛ تو مهدى هستى » . شيعيان مغرب با اين پيروزىها به عبيد اللَّه پيغام داده ، او را به مغرب دعوت كردند و گفتند كه در انتظارش هستند . وى كه مكتفى عبّاسى در تعقيبش بود ، همراه فرزندش - كه بعدها ملقّب به قائم شد - ابتدا در لباس تاجران به مصر رفت و از آن جا به مغرب گريخت . پيروزىهاى مكرّر شيعيان اسماعيلى ، سبب شكست كامل اغالبه و پيوستن قبايل مختلف به آنان شد . در اين وقت بود كه عبيد اللَّه شيعى به سجلماسه رسيد و ابو عبد اللَّه شيعى ، همه چيز را در اختيار او نهاد و در آن جا بود كه به سال 296 ق با وى به عنوان « امام » « 1 » و « المهدى أمير المؤمنين » بيعت شد . « 2 » به هر روى ، عبيد اللَّه مهدى در جريان اين ظهور ، به عنوان « مهدى » جلوه‌گر شد و مهم‌ترين شهرى كه تأسيس كرد ، شهر مهديه بود كه به سال 308 - 309 ق ، افتتاح شد . او وقتى بناى اين شهر را - كه در نهايت استحكام بود - تمام كرد ، گفت : « الآن آمنت على الفاطميّين ؛ اكنون بر فاطميان ايمن شدم » . « 3 » نوشته‌اند كه مدّتى بعد ، وى ابو عبد اللَّه شيعى را كه زمينهء پيروزى او را فراهم

--> ( 1 ) . تاريخ ابن خلدون : ج 3 ص 452 - 454 ( با اختصار ) . ( 2 ) . اتّعاظ الحنفاء : ص 92 . ( 3 ) . خريدة العجايب : ص 55 .